OK ''Turysta Ziemi Kołobrzeskiej'' - popularna   OK ''Turysta Ziemi Kołobrzeskiej'' - brązowa   OK ''Turysta Ziemi Kołobrzeskiej'' - srebrna   OK ''Turysta Ziemi Kołobrzeskiej'' - złota



I. Postanowienia ogólne.

  1. Odznaka Krajoznawcza „Turysta Ziemi Kołobrzeskiej” została ustanowiona przez Zarząd Oddziału Wojskowego PTTK w Kołobrzegu.

  2. Celem odznaki jest popularyzacja turystyki pieszej, kolarskiej i motorowej, a także poznawanie walorów Ziemi Kołobrzeskiej, jej historii, zabytków, miejsc pamięci oraz pomników przyrody. Zdobywanie odznaki sprzyja również upowszechnianiu i rozwijaniu zainteresowań krajoznawczych.

  3. Odznakę zdobywa się w czasie wycieczek turystyki kwalifikowanej i popularnej – indywidualnych lub zbiorowych, na terenie powiatu kołobrzeskiego.

  4. Odznaka Krajoznawcza „Turysta Ziemi Kołobrzeskiej” jest ustanowiona w czterech stopniach:

    1. popularnym,

    2. brązowym,

    3. srebrnym,

    4. złotym.

  5. Odznakę przyznaje Zespół Weryfikacyjny Oddziału Wojskowego PTTK w Kołobrzegu.

  6. Turysta ubiegający się o przyznanie Odznaki musi spełnić warunki podane w pkt. II Regulaminu.

II. Warunki zdobycia odznaki.

  1. O uzyskanie Odznaki „Turysta Ziemi Kołobrzeskiej” mogą ubiegać się osoby, które ukończyły siódmy rok życia. W ciągu jednego roku, można zdobywać jeden stopień odznaki (nie dotyczy odznaki w stopniu popularnym). Odznakę należy zdobywać w kolejności stopni. Czas zdobywania poszczególnych stopni jest nieograniczony. Osoby niepełnoletnie powinny mieć zapewnioną opiekę osoby pełnoletniej.

  2. Podstawą przyznania Odznaki jest książeczka/kronika Odznaki „Turysta Ziemi Kołobrzeskiej” z wiarygodnymi potwierdzeniami zwiedzanych miejscowości i obiektów. Potwierdzenia mogą pochodzić z urzędów, sklepów oraz innych dowolnych instytucji. Potwierdzeniem może być też fotografia na tle zwiedzanego obiektu – miejsca charakterystycznego dla danej miejscowości.

  3. Potwierdzeń mogą dokonywać przewodnicy, przodownicy, instruktorzy krajoznawstwa ochrony przyrody oraz opiekunowie SKKT w ilości nie więcej niż 20% wymaganej ilości obiektów na dany stopień Odznaki.

  4. Każdą miejscowość i obiekt można zaliczyć tylko raz. Nadwyżka zaliczonych miejscowości przechodzi po weryfikacji na stopień wyższy.

  5. Osoba ubiegająca się o przyznanie Odznaki składa książeczkę/kronikę Odznaki „Turysta Ziemi Kołobrzeskiej” wypełnioną zgodnie z wymogami niniejszego regulaminu w siedzibie Oddziału Wojskowego PTTK w Kołobrzegu przy ul. ppor. Edmunda Łopuskiego 46.

  6. Odznakę „Turysta Ziemi Kołobrzeskiej” w stopniu popularnym może uzyskać osoba, która:

    1. zwiedziła latarnię morską w Gąskach,

    2. zwiedziła 7 miejscowości na wycieczkach pieszych lub 10 na wycieczkach kolarskich i motorowych, na terenie co najmniej 2 (dwóch) gmin wg wykazu stanowiącego załącznik do regulaminu.

  1. Odznakę „Turysta Ziemi Kołobrzeskiej” w stopniu brązowym może uzyskać osoba, która:

    1. zwiedziła kościół św. Jana Chrzciciela w Budzistowie,

    2. zwiedziła 10 miejscowości na wycieczkach pieszych lub 15 na wycieczkach kolarskich i motorowych, na terenie co najmniej 3 (trzech) gmin wg wykazu stanowiącego załącznik do regulaminu.

  1. Odznakę „Turysta Ziemi Kołobrzeskiej” w stopniu srebrnym może uzyskać osoba, która:

    1. zwiedziła dwa najstarsze dęby „Bolesław” i „Warcisław” w lesie kołobrzeskim,

    2. zwiedziła 15 miejscowości na wycieczkach pieszych lub 20 na wycieczkach kolarskich i motorowych, na terenie co najmniej 4 (czterech) gmin wg wykazu stanowiącego załącznik do regulaminu.

  1. Odznakę „Turysta Ziemi Kołobrzeskiej” w stopniu złotym może uzyskać osoba, która:

    1. zwiedziła Centrum Ogrodnicze „Hortulus” w Dobrzycy,

    2. zwiedziła 20 miejscowości na wycieczkach pieszych lub 25 na wycieczkach kolarskich i motorowych, na terenie co najmniej 5 (pięciu) gmin wg wykazu stanowiącego załącznik do regulaminu.

  1. Odznakę nadaje, weryfikuje i ewidencjonuje Komisja Weryfikacyjna Oddziału Wojskowego PTTK w Kołobrzegu.

  2. Weryfikacji złożonych książeczek dokonuje się w ciągu jednego miesiąca od ich złożenia. Fakt zdobycia Odznaki potwierdzony jest odpowiednim wpisem w książeczce, która stanowi jednocześnie legitymację uprawniającą do noszenia Odznaki „Turysta Ziemi Kołobrzeskiej”.

  3. Odznaka Krajoznawcza „Turysta Ziemi Kołobrzeskiej” może być nadana z pominięciem warunków regulaminu za szczególne zasługi w działalności na rzecz Kołobrzegu. Jest to nadanie honorowe dokonywane przez Zarząd Oddziału Wojskowego PTTK w Kołobrzegu.

  4. W przypadkach szczególnych Zarząd Oddziału Wojskowego PTTK w Kołobrzegu może nadać Odznakę z pominięciem wymogów regulaminu oraz zastrzega sobie prawo ostatecznej jego interpretacji.

  5. Zaktualizowany regulamin zatwierdził Zarząd Oddziału Wojskowego PTTK na posiedzeniu w dniu 23.04.2016 r. uchwałą nr 4/2017. Traci moc poprzednia wersja regulaminu Odznaki Krajoznawczej „Turysta Ziemi Kołobrzeskiej”.

    Regulamin i wzór odznaki opracował Jerzy Przepióra.

III. Wykaz miejscowości stanowiący załącznik do regulaminu.

GMINA DYGOWO – gmina wiejska położona w północnej części województwa zachodniopomorskiego, w powiecie kołobrzeskim, na Pomorzu Środkowym, w dorzeczu rzeki Parsęty, 12 km od Morza Bałtyckiego i Kołobrzegu. Gmina obejmuje powierzchnię 128,52 km², zamieszkiwaną przez ponad 5.500 osób. Gmina skupia 21 miejscowości, z których utworzono 17 sołectw.

Miejscowości wchodzące w skład gminy:

Bardy

  1. Cmentarz poewangelicki.

  2. Zabytki archeologiczne.

  3. Lapidarium.

Czernin

  1. Kościół filialny pw. Wniebowzięcia NMP zbudowany w XIII w.

  2. Zabytkowe chałupy ryglowane z 1 i 2 poł. XIX w.

  3. Dwór eklektyczny XIX/XX w.

Dębogard

  1. Cmentarz ewangelicki,

  2. Dawna szkoła murowana.

Dygowo

  1. Neoromański kościół parafialny pw. Wniebowstąpienia Pańskiego z XIX w.

  2. Cmentarz przykościelny.

  3. Pomniki przyrody:

    • buk pospolity o obwodzie 425 cm,

    • lipa drobnolistna o obwodzie 416 cm,

    • topola biała o obwodzie 614 cm.

  4. Ruina wiatraka koźlaka z XIX w.

  5. Cechowy dom rzemiosła XVIII/XIX w.

Gąskowo

Jażdże

Jazy

  1. Pomniki przyrody:

    • dąb szypułkowy o obwodzie 320 cm,

    • 2 sztuki topoli białej o obwodzie 445 i 385 cm.

  2. Dawny cmentarz ewangelicki, o powierzchni 0,9 ha; zachowanych zostało 11 nagrobków wolnostojących z 1 poł. XX w.

Kłopotowo

  1. Pomniki przyrody:

    • dąb szypułkowy o obwodzie 6,8 m – jest to 600-letnie drzewo, któremu nadano imię „Barnim”; drzewo znajduje się przy kościele,

    • lipa drobnolistna o obwodzie 4,7 m,

    • buk czerwony o obwodzie prawie 4 m.

  2. Park wpisany do rejestru zabytków; powierzchnia parku to 6 ha.

  3. Kościół filialny pw. św. Andrzeja Apostoła wraz z wystrojem wnętrza i otoczeniem.

  4. Spichrz ryglowy położony na terenie zabudowań Państwowego Gospodarstwa Rolnego.

  5. Zabytki archeologiczne – cmentarzysko kurhanowe.

  6. Pałac należący niegdyś do rodziny von Wedelów.

Lisia Góra

Łykowo

  1. Zabytkowe budynki mieszkalne i gospodarcze.

  2. Zabytki archeologiczne.

Miechęcino

  1. Pomniki przyrody:

    • buk pospolity o obwodzie 485 cm,

    • świerk kłujący o obwodzie 273 cm.

  2. Park krajobrazowy z 2 poł. XIX w.

  3. Dawny cmentarz ewangelicki o powierzchni 0,18 ha; nagrobki i mogiły uległy zniszczeniu, zachowany został jedynie szpaler świerkowy (36 świerków).

  4. Dawna szkoła.

  5. Wieża transformatorowa z XX w.

Piotrowice

  1. Zabytkowe budynki mieszkalne i gospodarcze.

  2. Dawny park dworski o powierzchni 1 ha.

Połomino

Pustary

  1. Zabytek archeologiczny – grodzisko stożkowate położone na wzgórzu.

  2. Zespół pałacowo-parkowy z przeł. XIX i XX w., składający się z dworu neoklasycystycznego i parku krajobrazowego z końca XIX w.

  3. Pomniki przyrody:

    • lipa drobnolistna o obwodzie 480 cm,

    • 3 sztuki modrzewia europejskiego o obwodzie 360, 278, 325 cm,

    • aleja starych, ponad stuletnich kasztanowców, aleja bukowo-dębowa w parku dworskim.

Pyszka

Skoczów

  1. Drzewa uznane Uchwałą Rady Gminy w Dygowie za pomniki przyrody, znajdujące się na terenie parku.

  2. Park dworski.

Stojkowo

  1. Zabytkowe budynki mieszkalne i gospodarcze z XIX i XX w.

  2. Cmentarz ewangelicki o powierzchni 0,1 ha.

  3. Ośrodek wędkarski „AGRO-TUR”.

Stramniczka

  1. Torfowisko „Stramniczka”.

Świelubie

  1. Kościół św. Jana Apostoła i Ewangelisty zawiera w sobie partie pierwszej, murowanej świątyni. Przyjmuje się jednak, że mury obecnej świątyni wzniesiono głównie w XV/XVI w.

  2. Zabytki archeologiczne:

    • grodzisko nizinne z wczesnego średniowiecza,

    • cmentarzysko kurhanowe z IX w.,

    • osada leżąca przy prawym brzegu rzeki Parsęty z X-XII w.

  3. Obiekty architektury niesakralnej:

    • dawna szkoła z 1910 r.,

    • budynki mieszkalne i gospodarcze z XIX w.

Wrzosowo

  1. Kościół parafialny pw. Przemienienia Pańskiego.

  2. Park pałacowy naturalistyczny utworzony na pocz. XIX w., o pow. 3 ha. W zachodniej części znajduje się kompleks stawów, które zostały obsadzone dębami szypułkowymi, lipami, kasztanowcami, świerkami. Tu też rośnie jeden egzemplarz dorodnej sosny wejmutki, śnieżyczki, przebiśnieg, stary cis, płożący się bluszcz.

  3. Cmentarz przykościelny.

Włościbórz

  1. Domy i zabudowania gospodarcze.

  2. Dawny dwór, w którym obecnie mieści się Dom Pomocy Społecznej.

  3. Dawny park pałacowy.

  4. Aleja 109 dębów przy drodze powiatowej.

  5. Okazałe wiekowe sosny rosnące na wzgórzu „kurhanie” lub mogile zbiorowej.

GMINA GOŚCINO – gmina miejsko-wiejska położona w województwie zachodniopomorskim, w południowo-wschodniej części powiatu kołobrzeskiego. Obejmuje powierzchnię 116,00 km², zamieszkiwaną przez 5.241 osób. Gmina skupia 21 miejscowości, z których utworzono 12 sołectw.

Miejscowości wchodzące w skład gminy:

Gościno

  1. Kościół pw. św. Andrzeja Boboli, w którym znajduje się chrzcielnica z przeł. XII i XIII w.

  2. Głaz dwumetrowej długości – „Kamień Katarzyny”, posiadający bogatą legendę, przeniesiony do parku koło kościoła.

Gościno Dwór

  1. Dwór z pocz. XIX w. z parkiem krajobrazowym i zabudowaniami folwarcznymi.

Jarogniew

Jeziorki

Lubkowice

  1. Dawny XVIII- wieczny folwark.

  2. Bezstylowy dwór z 2 poł. XIX w.

Robuń

  1. Kościół pw. św. św. Piotra i Pawła Apostołów z 1930 r., przebudowany w 1962 r.

  2. Dwór neoklasyczny z przeł. XIX/XX w.

Wartkowo

  1. Zabytkowy park podworski.

Ramlewo

  1. Neobarokowy pałac rodziny Romelo z 1894 r.

  2. Park dworski.

  3. Neogotycki kościół z XIX w.

Sikorzyce

Pobłocie Małe

  1. Pałac i park z pocz. XIX w.

  2. Kościół filialny pw. MB Różańcowej.

Ołużna

Ząbrowo

Pławęcino

  1. Bezstylowy, murowany dwór z 2 poł. XIX w.

  2. Park z aleją grabową z XIX w.

Kamnica

  1. Pałac z 2 poł. XIX w.

Mołtowo

  1. Park z pocz. XIX w.

  2. Neoklasycystyczny pałac rodziny von Braunschweig z 2 poł. XIX w.

Skronie

  1. Resztki poniemieckiego cmentarza.

  2. Cmentarzysko kurhanowe zajmujące obszar ok. 10 ha. Jest tam 105 kopców.

Myślino

  1. Neoklasycystyczny pałac z 2 poł. XIX w.

  2. Park dworski.

Dargocice

  1. Wzniesienie Łysica o wysokości 76,5 m n.p.m.

Wierzbka Górna

Wierzbka Dolna

  1. Park dworski.

  2. Dwór.

Karkowo

  1. Park dworski.

GMINA KOŁOBRZEG – gmina wiejska w północno-zachodniej Polsce, w województwie zachodniopomorskim, w powiecie kołobrzeskim, położona na Pobrzeżu Szczecińskim i Pobrzeżu Koszalińskim. Siedzibą gminy jest miasto Kołobrzeg, które nie wchodzi w skład gminy (jest osobną gminą miejską). Obejmuje powierzchnię 144,03 km², zamieszkiwaną przez 9.825 osób. Gmina skupia 30 miejscowości, z których utworzono 22 sołectwa.

Miejscowości wchodzące w skład gminy:

Błotnica

  1. Park poległych w walce o Kołobrzeg im. Witolda Ostrowskiego o powierzchni 0,7012 ha.

  2. Pomniki przyrody:

    • 12 dębów szypułkowych – obwód 180-230 cm, wysokość 28-30 m,

    • 12 lip drobnolistnych – obwód 180-220 cm, wysokość 32-35 m.

Bogucino

Bogusławiec

Budzistowo

  1. Gotycki kościół św. Jana Chrzciciela z 1222 r.

  2. Cmentarz przykościelny.

  3. Teren historycznego założenia folwarcznego (pałac z parkiem i folwarcznym podwórzem):

    • eklektyczny pałac z lat 70. XIX w.,

    • park krajobrazowy z ceglanym ogrodzeniem (drzewostan: jesion wyniosły, świerk pospolity, kasztanowiec, orzech włoski),

    • stodoła folwarczna, XIX/XX w., bogaty detal ceglany,

    • magazyn folwarczny, XIX/XX w., bogaty detal ceglany.

  4. Eklektyczny myśliwski dwór z końca XIX w. z parkiem naturalistycznym.

  5. Murowany budynek szkoły z lat 30. XX w.

  6. Cmentarz poewangelicki o pow. 1,39 ha z poł. XIX w., starodrzew lipowy, brak nagrobków.

  7. Wczesnośredniowieczne grodzisko dwuczłonowe nad Parsętą (VIII-XIII w.).

Drzonowo

  1. Park dworski, z 2 poł. XIX w.

  2. Neogotycki kościół pw. Podwyższenia Krzyża Świętego z 1 poł. XIX w.

  3. Wieża transformatorowa z 1930 r.

Dźwirzyno

  1. Kościół pw. Matki Bożej Uzdrowienia Chorych wybudowany w latach 1982-99.

Głowaczewo

  1. Wieża transformatorowa z 1919 r., 1925 r.

  2. Pozostałości wieży ciśnień, z pocz. XX w.

  3. Pomniki przyrody:

    • grupa 43 dębów szypułkowych o obwodach od 237 do 252 cm.

Grzybowo

  1. Rzymskokatolicka kaplica filialna pw. Matki Boskiej Licheńskiej, wybudowana w 1984 r.

  2. Pomniki przyrody:

    • 8 dębów szypułkowych o obwodzie 240-430 cm i wysokości 18-20 m na dawnym cmentarzu ewangelickim.

Karcino

  1. Neogotycki kościół pw. Krzyża Świętego z 1869 r.

  2. Cmentarz ewangelicki przykościelny z pomnikami przyrody:

    • 27 lip drobnolistnych o obwodzie od 220 do 330 cm i wysokości do 30 m,

    • dąb szypułkowy o obwodzie 330 cm i wysokości 40 m.

  3. Zlewnia mleka z XIX/XX w.

  4. Młyn wodny z 1983 r.

Kądzielno

  1. Dwór, obecnie dom mieszkalny, z 1907 r.

Korzystno

  1. Neogotycki kościół parafialny pw. Chrystusa Króla, z lat 1865-66 r.

  2. Zabytkowy cmentarz wojenny ewangelicki przy kościele z pomnikami przyrody:

    • lipa drobnolistna – obwód 316 cm, wysokość 16 m,

    • klon zwyczajny – obwód 240 cm, wysokość 29 m,

    • sosna smołowa – obwód 230 cm, wysokość 25 m,

    • brzoza brodawkowata – obwód 183 cm, wysokość 22 m,

    • modrzew europejski – obwód 235 cm, wysokość 28 m.

  3. Park z 2 poł. XIX w.

  4. Zabytkowy budynek inwentarski.

  5. Gołębnik.

Niekanin

Nowogardek

  1. Zabytkowy dom pod nr 19, zbudowany w 1875 r.

Nowy Borek

  1. Pomniki przyrody na dawnym cmentarzu ewangelickim:

    • 35 okazów bluszczu pospolitego na lipach o obwodzie 30 cm.

Obroty

Przećmino

Rościęcino

  1. Cmentarz poewangelicki z poł. XIX w.

  2. Dom mieszkalny nr 21.

  3. Ujęcie wody z zabytkowymi zabudowaniami z 1905 r. (Kopydłówko).

  4. Średniowieczne grodzisko.

Samowo

Sarbia

  1. Późnogotycki zabytkowy kościół parafialny pw. św. Jana Chrzciciela z XVI w.

  2. Neogotycka Kaplica Betlejemska pw. NMP z 1900 r.

  3. Dawny młyn wodny z 1895 r.

Stary Borek

Stramnica

Zieleniewo

Bezpraw

Budzimskie

Głąb

Kopydłówko

  1. Średniowieczne grodzisko.

  2. Obiekty zabytkowe z 1905 r.:

    • budynek hali pomp (ujęcie wody),

    • budynek hali filtrów (ujęcie wody),

    • budynek studni (ujęcie wody),

    • budynek mieszkalny (w sąsiedztwie ujęcia wody),

    • budynek gospodarczy (w sąsiedztwie ujęcia wody.

  3. Obszar ujęcia wody.

Korzyścienko

Rogozina

Sieradowo

Świerszczewo

GMINA RYMAŃ – gmina wiejska położona w północnej części województwa zachodniopomorskiego, w powiecie kołobrzeskim, na Pobrzeżu Szczecińskim. Obejmuje powierzchnię 146,12 km², zamieszkiwaną przez 4.225 osób. Gmina skupia 25 miejscowości, z których utworzono 9 sołectw.

Miejscowości wchodzące w skład gminy:

Rymań

  1. Kościół pw. św. Szczepana.

  2. Zespół pałacowo-parkowy z 2 poł. XVIII w.

  3. Pomniki przyrody:

    • dąb szypułkowy (obw. 300 cm, wiek 150 lat) – niedaleko motelu „Polonez”,

    • buk zwyczajny odmiana czerwono listna (obw. 300 cm) – na skrzyżowanie ul. Szkolnej i Koszalińskiej,

    • dąb szypułkowy (obw. 430 cm, wiek 150 lat) – północny-wchód od pałacu,

    • dąb szypułkowy (obw. 380 cm, wiek 150 lat),

    • buk zwyczajny odmiana czerwonolistna (obw. 280 cm, wiek 150 lat) – przy pałacu.

Bukowo

Gołkowo

Starza

Gorawino

  1. Zespół dworsko-pałacowy z przeł. XIX/XX w.

  2. Kościół parafialny pw. MB Królowej Polski, ryglowy, zbudowany w latach 20. XVII w.

  3. Cmentarz przykościelny.

Rębice

Jarkowo

  1. Park dworski.

Mechowo

Petrykozy

Kinowo

  1. Park podworski z przeł. XIX i XX w.

Drozdowo

  1. Park dworski.

Drozdówko

Lędowa

Dębica

  1. Kościół Oczyszczenia NMP.

  2. Cmentarz przykościelny.

Leszczyn

  1. Park dworski.

Mirowo

Rzesznikowo

  1. Wiatrak holenderski.

  2. Kościół NMP Królowej Polski.

  3. Cmentarz przykościelny.

  4. Park dworski.

Czartkowo

Jaglino

Kamień Rymański

Płonino

Rzesznikówko

Skrzydłowo

  1. Park dworski.

Starnin

  1. Park dworski.

  2. Cmentarz polowy.

Bębnikąt

GMINA SIEMYŚL – gmina wiejska położona w północnej części województwa zachodniopomorskiego, w zachodniej części powiatu kołobrzeskiego, na Równinie Gryfickiej. Zajmuje powierzchnię 107,31 km². Zamieszkuje w niej 3.725 mieszkańców. Gmina skupia 18 miejscowości, z których utworzono 11 sołectw.

Miejscowości wchodzące w skład gminy:

Siemyśl

  1. Neogotycki kościół pw. św. Stanisława Kostki z 1866 r.

  2. Dawny młyn z końca XIX w.

  3. Dwór z 1863 r.

Charzyno

  1. Neogotycki kościół parafialny pw. św. Franciszka z Asyżu z XIX w.

  2. Młyn z XIX w.

  3. Obelisk postawiony w 20 rocznicę zdobycia Kołobrzegu w 1965 r. w celu upamiętnienia pobytu we wsi sztabu 3 Dywizji Piechoty w dn. 8-9 marca 1945 r.

Białokury

  1. Zabytkowy park pałacowy z końca XIX w., w którym rosną pomniki przyrody:

    • 2 dęby szypułkowe odmiany stożkowej o obwodach 300 i 310 cm.

Byszewo

Morowo

Niemierze

  1. Gotycki kościół filialny pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa z XIV w.

  2. Cmentarz przykościelny.

  3. Dwa nieczynne i zdewastowane cmentarze poniemieckie (jeden obok kościoła, drugi na północ od wsi).

  4. Budynek dawnej szkoły z 1910 r.

  5. Wiatrak typu holender z 2 poł. XIX w., przeznaczony do celów mieszkalnych.

  6. Stanowisko archeologiczne (osada wczesnośredniowieczna).

Nieżyn

  1. Neogotycki kościół pw. św. Jana Chrzciciela Z XII, XVII, XIX w.

  2. Dawna kaplica ewangelicka (obecnie karczma) z końca XIX w.

Świecie Kołobrzeskie

Trzynik

  1. Neogotycki kościół filialny pw. św. Kazimierza i Anny z poł. XIX w.

  2. Dwór z końca XIX w.

Unieradz

  1. Romański kościół pw. św. Michała Archanioła (murowany z kamieni polnych z XIII w.), wieża z XV w.

  2. Cmentarz przykościelny.

Kędrzyno

  1. Park krajobrazowy podworski z pocz. XX w.

  2. Grodzisko cyplowe, otoczone 3,5 metrowymi wałami.

  3. Kaplica pw. Miłosierdzia Bożego.

Grabowo

Izdebno

Mącznik

Paprocie

Wątłe Błota

Wędzice

Wszemierzyce

  1. Dwór murowany z końca XIX w. (ośrodek rehabilitacyjny Monar „Marianówek”).

GMINA USTRONIE MORSKIE – gmina wiejska w północnej części województwa zachodniopomorskiego, w powiecie kołobrzeskim, położona na Równinie Białogardzkiej nad Zatoką Pomorską, w zachodniej części Wybrzeża Słowińskiego. Obejmuje powierzchnię 56,98 km², zamieszkiwaną przez 3.601 osób. Skupia 10 miejscowości, z których utworzono 6 sołectw.

Miejscowości wchodzące w skład gminy:

Ustronie Morskie

  1. Pomniki przyrody w lesie kołobrzeskim:

    • dąb szypułkowy „Bolesław” – obwód: 680 cm, wysokość: 37 m, wiek: ok. 800 lat,

    • dąb szypułkowy „Warcisław” – obwód: 720 cm, wysokość: 37 m, wiek: ok. 640 lat.

  2. Zagroda ul. Bolesława Chrobrego 26 (chałupa i stodoła).

Bagicz

  1. Lotnisko turystyczno-rekreacyjne.

  2. Cmentarz polowy.

Gwizd

Kukinka

Kukinia

Rusowo

  1. Zabytkowy gotycki kościół filialny pw. Matki Boskiej Różańcowej z XIV w.

  2. Park podworski z XIX w. z 8 pomnikami przyrody:

    • platan klonolistny „Antoni”,

    • jesion wyniosły,

    • jesion płaczący,

    • buk purpurowy,

    • 4 lipy drobnolistne.

Sianożęty

Grąbnica

Malechowo

Wieniotowo


Pobierz Regulamin Odznaki MS Word lub PDF


Oddział Wojskowy PTTK w Kołobrzegu
ul. ppor. Edmunda Łopuskiego 46
78-100 Kołobrzeg
tel. (+48) 261 222 489
tel./fax (+48) 261 222 488
e-mail: majolkg@o2.pl